پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)

یارمحمد همت نژاد کارمند ستادی حوزه معاونت پرورشی اداره آموزش وپرورش دهدشت به مناسبت هفته معلم مثنوی طنزگونه با کنایات فراوان نسبت به مشکلات معیشتی وحقوقی معلمان سروده است.

به گزارش“صبح خرد”، متن مثنوی سروده شده همت نژاد چنین است.

 

 

 

 

                                                                        سفـــیر علم وفــرهنگ

     

     او  زمونه ی  زیتــری بعـد از نبـی بعـد از خدا                          دس و سینه ی معلـم  ایبی قاضی و شـاه وگـدا  

         روز امــروز  هی  خمی بینــم  و  ای آشفتـیی                            عمــرم از پنجـاه گـذشت راحت نکردم زندیی

         او معلــم! ناخدای کشتـــی روشنــــگری                           آسمــون هم  پنچر و ابی  ای گروتـه پنچــری

         (پ )  و   (ژ)  و  (گ) و  (چ)  را  از عرب ((تفریق))که               ((جمع))که سی و دو حرف و ((ضرب))در تحسین که

          عشــقَ در ادوار تاریـــخ بینمو(( تقسیـم ))  که                           نقشــــه احسانَ در جغرافیــــا  ترسیم که

         ماسفـــیر علــــم وفرهنگ و بلد چینیم به راه                            پاک وصـادق ، مثل خورشیدیم  ، نه  آب زیر کاه

          چونکـه   بَی فرهنگ ناب ما ســر وکارت  نبـی                           معلم چینــی هم  اَر وارد کنی  عــارت نبــی

         ای زمان هر کس گـرو  چن مدرک  بی خاصیـت                             غـول بیکــاری بسی   پیشی گـــرو از عافیت     

         امتیـازی که ومو دادن همـــه هـم راضـی یه                            که دو ســال تربیت معـلم وجَـی سربـازی یه

          باز باران  با تـرانه نــم نــم  اِیبــاره هــلا                           سرزمین باغ علمِت کُرتــه کُرتــه ش بی تـلا

       چن صباحی بی که ما را رتبـه بنــدی کِردنِــه                          مثل ســوزی  مثـل چلتیـک کُرته بندی  کِردنه

         کُرته ی کاهـو وریحون ،  تِشک اَفتــو   اَو   نَخَـه                           قُلفــه و نعنـا وُچلتیــک وقِــرات اَفتو نَخـه

         ریز علی با مشعــلی از جومــه ره مِن ره قطار                            خاوری  با  یه  تریـلی   پیـل ،  نهـا  پا و  فـرار

         ریزعلی درس فداکــاری ومــو آموخت و   رَه                            بابکو در س دغـل کاری و  مــو آموخت  و  رَه

         او یکی خوش لختــــه تا ما  ،  عـزتَ باور کنیم                           ای یکی لُختــم که  تا ما  ،  سرقتـه  باور کنیـم

         اون یکی رنــد نظر باز این یکی چی رنـد فرش                          اون یکی فرشِش وخارج ،  یی ده فریادِش وعرش

        قفل فولادینـــه بی دندونَلِـــش واز   ایکنــه                        رَه وکـانـادا وهی  بی  پیللِــش نـاز  ایکنــه

         ما هم  اِیچو زرد زرد ، مَی  باد جـــوزا  زَیدِمـو                           وَی زِِر  ای عرش خدا ، چن سالـه هیچکس نیدمو

          از همــو روزی که  تاحلقـوم رفتـُـم زیر  وام                            اِیسو  دونسم  و کــم شانسی  مو   اُفتاسـم و دام

           قفل گاوصندوقَ  باحرص وطمع  وَهرنـــدی یَه                            نَی وصنــدوق ذخیره  سهـــم ایشا چنـدیَه ؟

           برخــلاف میل کبـری سی چه  تصمیم ایـگری؟                           هی کتاب خاطراتــَه بـرگ بـرگ شه ی اِیدری

         سالـها  سالــه کـه ما چوب حماقت ایخـــریم                          کشتی فرهنگ  هی ارزون وساحـــــل  ایبریم

          مدعی عقل ودانایی  ! غـــــــرورم را  مدُز                            هرچـه ایخـی وم  بدُز  اما شعـــورم را  مدُز

          روبهـــک با مکر وحیله رَه نشهس زِر پــی کلا                           تا بســا قالــب پنیـــری از کـَـلا وابو جدا

          حســرت قالب پنیـری دم دلـش دیسســه بی                         کاسه بهره  ی آش کوکب خانــم هم  ریسسه  بی

          ماخذه خوت بوم از او روزی که کوکب آش  پخت                          کاسه بهره ی ما  دَ ریسس جوم خالی لومه سوخت

          اِی همه کاسب  که هی   پیت اِیکنن من  اِی سـرا                              آسمون سر دقشــون ، سالی سه تپ وش نیـدرا

           چون سفیر علــم و فرهنگَ گروتی سـر سـری                              هی ایگردی سال وسال   دنبـال چسپ پنچــری

          هردو  تَی حوره وَ هر چارچولــه بازی وَهـرَنان                            سی معلم ،جیبـــلَ ،  بَی چسپ رازی  چسپنان

           آش نیم  من  روغنی ازمالیـــاتـل   پُختنـــه                          سی معلم جیبلَ  بَی   چرخ مارشـــال   دُختنـه

           ما سر  اِی خرمن فقــط هی خوشه چینی ایکنیم                            چِـل و بالا جــرأ ت همســر گــزینی اِیکنیم

           ریش ، تا همرنگ دندون وانبو  همســر کِیـَـه ؟                            خونه و ماشیــن لوکس و ملک  اسـکندر کِیَـه؟

           وقت رای گیری خُمـــو مامور  وَی لت  وو لتیم                             وقـت تقسیــم حقوق، سرجاجِخــون دولتیـم

            به و  اِی  تربــه ی پتی وُ  به و  ای   سرقافلــه                             سالـها سالـه  کسی  نفعی نبـو   وی   مامـــله

           داد باباآب  و  بابا نان و اُفتــا نیمــــه جون                             درد چن ساله ی دلش زی تا ومزگ هســه خون

           بوق وکرنا  ایزنُم در    بیخ گــوش کُــه وُ دشت                           شأن ما  درجامـــعه ازحـد کم رنگی گـذشت

           ای دل غافــل که بـا غفلت ودوران ایــرَوی                              این نصیحت گوش کن باز   از جنـاب مولــوی :

         (( مولوی گو تا نگـرید کـودک حلــوا فـروش                            بحــر رحمت در نمی آیـد به آسانی به جوش  ))

           بعـد کلـی درس وبحث و بعــد ختـم وسلام                             دلخشــم دلخــش وحرف حافـظ شیرین کلام

           سال وفال وحال ومال و اصل ونسل وتخت وبخت                             بادت اندر شهـــریاری بـرقـرار و بـرمـدام

          سال خرم فال نیکـو مـال وافــر حال خـوش                             اصـل ثابت نســل باقـی  تخت عالی  بخت رام

 

                                                                                                     سراینده :یارمحمد همت نژاد اردیبهشت۹۷

 

 پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)

این خبر را به اشتراک بگذارید :